Marlon Borkulo

Beste Hélène, Wij hadden de laatste keer voor komende dinsdag om 10.30 (30 mei) een afspraak gemaakt onder voorbehoud, afhankelijk van hoe de klachten zich zouden ontwikkelen. Het ging al een stuk beter en inmiddels gaat het eigenlijk goed. Ik heb nauwelijks meer last van de tintelingen in mijn armen. Ik ben nu ook twee keer bij een oefentherapeute geweest en zij geeft mij goede oefeningen voor elke dag. Een keer per week ga ik naar haar toe. Dit loopt naar tevredenheid. Om deze redenen wil ik het eigenlijk hierbij laten en onze afspraak afzeggen.  Ik wil je bedanken voor de fijne behandelingen en de goede zorg en ik hoop je zo voldoende geïnformeerd te hebben. Wie weet tot ziens en het allerbeste gewenst! Met vriendelijke groet, D. Weiss

Ik ken Hélène al vanaf 2015, toen hielp ze me met mijn endometriose. Ze voelde op meerdere plekken verklevingen en deze zijn later allemaal aangetoond middels MRI en echo. Het was na een behandeling altijd een verademing en ze heeft uiteindelijk mijn klachten enorm doen afnemen. Ook zijn we met onze kinderen, toen baby, in 2017 en 2019 geweest. Onze jongste bleek een voorkeurshouding te hebben en het zat aan de linkerkant vast bij de heupen en nek-regio. We zijn twee keer geweest en dat maakte heel veel verschil. Ook de oefeningen die we meekregen waren fijn. Er gaan veel horrorverhalen rond over osteopathie bij baby’s. Naast dat Hélène NRO-geregistreerd is en veel ervaring heeft met osteopathie bij baby’s, had ik ook het volste vertrouwen in Hélène. Dus ik heb geen moment getwijfeld om met mijn baby’s naar haar toe te gaan. Ze is heel voorzichtig en houd echt rekening met de baby, zoals geen fel licht in de behandelkamer. Hélène is zeer kundig en een heel prettig en lief persoon. Ik raad haar zeker aan en mocht ik of mijn kinderen ooit nog osteopathie nodig hebben, gaan we sowieso naar Hélène. K. uit Rotterdam

Midden 2012 kreeg ik zodanig last van mijn onderrug dat ik met dansen, mijn grootste passie en hobby, noodgedwongen moest stoppen. Een bezoek aan de arts leerde mij dat mijn onderrug licht was versleten. De lezing was dat deze slijtage voornamelijk was toe te schrijven aan de aangeboren hypermobiliteit door heel mijn lichaam. Hier houdt het op voor mij dacht ik. Ik stopte met alle vormen van beweging. Dit gewoonweg omdat iedere beweging, iedere stap me pijn deed in mijn onderrug en de pijn zeer snel door heel mijn lichaam schoot. Het gebeurde zelfs dat ik, gewoon door een verkeerde stap, een zodanige pijnscheut kreeg waardoor ik languit op straat viel als tijdelijk verlamd. Begin 2013 nam ik me voor hier bovenop te komen. Ik wilde weer kunnen bewegen. Niets blijven doen was geen optie meer voor mij. Hiervoor heb ik menige fysiotherapie sessie genoten waarbij ik onder begeleiding rugversterkende oefeningen deed, enige malen een chiropractor bezocht, allerlei steun hulpmiddelen gebruikt voor mijn rug, alsook hierbij mezelf volstouwde met pijnstillende tabletten om o.a. de oefeningen maar te kunnen uitvoeren. Op het punt gekomen dat ik mijn lichaam weer een beetje begon te vertrouwen, ben ik lid geworden van een sportschool waar ik onder begeleiding oefeningen deed om mijn rug nog verder te versterken. Het kweken van een buikcorset was hier het doel. Na dat doel bereikt te hebben, kon ik zolang ik gecontroleerd bleef bewegen de pijn te verminderen maar helemaal weg ging de pijn niet. Nu, dacht ik, is het weer tijd om te gaan dansen. Maar dan wel een dans waar ik zowel in de dans een uitdaging als voor mijn lichaam een lichaamsversterkende workout zou vinden. Zodoende ben ik september 2014 bij Marsies mambo lessen gaan volgen. Dat ging voor de eerste maanden precies zoals verwacht. Bewegen lukte, maar het werd geen dansen omdat ik continue mijn lichaam moest blijven controleren. De docent van Marsies (Marlon), viel het op dat ik een remming in al mijn bewegingen had. Hij liet me een folder lezen van Krullaards Perfect Reset (KPR). Na het lezen van deze folder dacht ik: “Nee, dit geloof ik niet.  Dit klinkt als een wonder. Dit is niet mogelijk.”  De folder legde ik weg en dacht er niet meer aan. Maar toen kreeg ik weer last van mijn rug. Het werd van kwaad tot erger. Zo erg zelfs dat ik lessen niet volledig kon volgen. Marlon viel het op en vroeg mij of ik nagedacht had over een KPR behandeling. Hij zei dat er echt kans was op goed resultaat. Na een nachtje er over slapen dacht ik dacht ik: “Wat heb ik te verliezen. Ik ga dit proberen.” Een lang verhaal kort. Na de behandeling ben ik zo goed als pijn vrij en wanneer ik een blessure heb, herstelt mijn lichaam weer. Nog steeds, ongeveer 3 maanden na mijn laatste behandeling voel ik mijn rug sterker worden. Geloven kan ik het nog steeds niet, maar ik kan bijna alles weer. Wonderen bestaan dus wel en één wonder gaat dus onder de naam KPR!